Zo, de kerstvakantie zit er weer op. Tijd om bij te komen van alle dwarse buien van onze jongste van 3. Alles is nee, dat kan ik nog redelijk pareren door een staaltje omgekeerde logica (‘nee jij mag niet eten hoor!’ En ineens wil ze NU haar bordje leeg eten… af en toe trapt ze er blindelings in..)
Maar meestal niet, en dan is het meer haar sport om zo doof als een kwartel de dag door te komen, oostindisch doof dan, en heel specifiek alleen als je ouders je wat vragen of zeggen. Ben je bij oma, dan betover je jezelf in een braaf prinsesje die zowaar haar bordje leeg eet.
Toneelspelen, driejarigen zijn er absoluut grootmeester in. Zeker die van ons! Dat vergt een hele dosis engelengeduld, wat aan het einde van de vakantie toch wel op raakt.. Als ik dat aan het einde van de vakantie moet bekopen met een kras in mijn gezicht is de maat toch wel vol; mogen ze alsjeblieft weer een dagje opvoeding genieten buitenshuis!!
Je snapt dat ik haar niet tegenhield toen ze op maandag zelf (ja, echt!) bedacht naar de opvang te willen, nu haar zus weer naar school moest. Het was eigenlijk niet haar opvangdag, maar ik hoopte van harte dat er een plekje over was ivm zieken, zodat we haar enthousiasme niet teleur hoefden te stellen. We hadden mazzel 🎉🎉 en brachten haar dankbaar naar de kindjes.
Nu na dag 2 kwam er toch een opmerking terug van de opvang; ze merkten op dat ze in de vakantie een behoorlijke attitude had gekregen! Ik voelde meteen een soort dankbaarheid opkomen dat ze haar ware aard daar ook heeft laten zien, ha ik ben dus niet gek, ze maakt het anderen ook lastig!! Als voorbeeld noemden ze dat ze niets wilde eten. Toen ik vroeg hoe ze daarop gereageerd hebben (er is een juf die ze volledig om haar vinger kan winden), kreeg ik terug dat ze haar hadden laten zitten tot ze ging eten. Dus ik zei mooi zo, dat ze haar er niet mee weg laten komen! Dit was een gesprek aan de eettafel tussen mij en Armand. Rosie-Lynn zat erbij en luisterde ons gesprek aan. Toen ze mij dit hoorde zeggen reageerde ze fel ‘Het is niet jouw juf hoor mama!’ #Draak!
Maar die driejarigen kunnen ook heel lief en schattig en aandoenlijk zijn hoor, als bewijs nog even een heel schattig filmpje om mee af te sluiten; want ik hou natuurlijk enorm van dit draakje!!
MommyLifeAmsterdam 