Dag 27 – zwangerschapscursus les 4

Gisteravond laat met vriendlief nog naar Amsterdam gereden want ik had vanochtend weer cursus en hij moest werken. Vastberaden om dit keer wél alles mee te krijgen, ook als we moesten liggen, vertrok ik naar de cursus op de fiets vanochtend. Het was weer een kort nachtje geweest, de zoveelste op rij met al die gezellige avondjes achter elkaar. Dus het werd toch weer een uitdaging… Maar ik liet me niet kennen, kennelijk dacht mijn buurvrouw in de cursus er net zo over. Ik keek bij haar de tactiek af om mijn hoofd niet op het kussen neer te leggen maar met 1 hand onder mijn hoofd te steunen terwijl we op onze zij lagen. Zo bleef ik toch in een staat van paraatheid waardoor ik de nodige informatie tot me kon nemen en niks hoefde te missen. Wanneer en hoe te persen tijdens de bevalling, wat vooral niet te doen en welke onzin in het ziekenhuis nog weleens gezegd kan worden die averechts werkt als je wil gaan persen (‘neem een flinke hap lucht!’). Ik hoop dat er iets van blijft hangen op het moment suprême… toch kijk ik wel nog uit naar de partnerles. Buiten het feit dat het fijn is een ander nadien de ‘schuld’ te kunnen geven, lijkt het me ook fijn als hij me op het juiste moment, met een iets helderdere geest dan ik, de juiste dingen kan toefluisteren of kan steunen. Blijkbaar had de juffrouw die de les gaf dat ook in de gaten, want ze sprak me na de les aan dat we eerder konden komen naar de partnerles. Die stond eigenlijk pas gepland op 13 september maar ik kreeg het steeds een beetje benauwd als ik eraan dacht dat dat toch best kort op de uitgerekende datum zat.. gelukkig is er nog een partnerles een paar weken eerder, daarvoor stonden we op de reservelijst. Vandaag liet ze me dus weten dat we die eerdere datum welkom zijn, daar ben ik toch wel blij mee. Na de les heb ik de trein gepakt om me weer aan te sluiten bij mijn familie in het vakantiehuisje. Met een tussenstop in Lelystad, waar mijn broer nog wat inkopen te doen had in Bataviastad. Het slenteren door Bataviastad is eigenlijk niet echt Mensendieck-verantwoord als je 35 weken zwanger bent, kon ik na dit middagje wel concluderen. Gelukkig had paps heerlijke spaghetti gekookt en kon ik vanavond met de beentjes omhoog op de bank. Toen mijn ogen vervolgens dichtvielen bedacht ik me dat ik ook lekker vroeg mijn bed in kon duiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.