Lockdown 2, dag 12. Logeerpartij ain’t over yet!!

‘Tante Calijn, mag ik na de kerst bij jullie in Amsterdam komen logeren?’ En dus zaten we vandaag met niet één, maar twee kinderen in de auto op weg naar Amsterdam. Ze had het nog tegoed sinds de zomer, en ja, kinderen vergeten dat niet. In de zomer is haar zusje bij ons komen logeren, dus nu was zij aan de beurt. Nadat we onze spullen in de auto hadden geladen, haalden we haar op. ‘Ik heb alles maar in mijn koffer gedaan want het paste niet in een tas!’, riep ze toen we aankwamen. Ik schrok even, past dat er nog wel in dan?! Gelukkig bleek het om een klein rolkoffertje te gaan, dat ging wel lukken. Het plan is dat ze blijft tot woensdag, waarna we mijn nichtje thuis afleveren en vervolgens weer onze intrek nemen in het logeerverblijf van oma om het nieuwe jaar in te luiden. Op weg naar Amsterdam sliep het grut na 5 minuten op de snelweg. Aangezien we pas rond 16u wegreden, betekende dat voor ons meisje wel een erg late middagslaap. Om haar toch lekker even bij te laten tanken, maakten we een korte tussenstop bij de supermarkt en de mcdonalds, zo hadden we meteen lekker eten in huis bij aankomst. Daar werd meteen heerlijk van gesmuld door beide meiden. Tijdens het avondeten was Lilly-Sofie flink afgeleid door de nieuwe tafelgenoot. Ze bleef maar naar haar nichtje staren, alsof ze even moest verwerken dat die nu bij haar thuis aan tafel zat. Gisteravond ben ik begonnen met uitleggen dat ze vandaag bij ons in Amsterdam blijft slapen, maar dat het dan ook echt gebeurt is toch even wennen. Haar nichtje genoot op haar beurt weer van het feit dat ze nu in alle rust samen met Lilly-Sofie kon spelen en van haar kon genieten, zonder dat haar zusje er meteen tussen duikt, wat vaak gebeurt als we bij hen op bezoek zijn. Met het oog op de komst van een neefje in de familie, wilde ze daarnaast ook graag helpen met het zorgen voor zo’n kleine hummel. Nu ze net tiener is geworden kijkt ze ernaar uit om op hem te mogen passen als het zover is. Nu is Lilly-Sofie geen kleine hummel meer, maar gelukkig zijn er nog genoeg dingen waar ze mee kan oefenen, van tandenpoetsen tot luier verschonen. Waar ze ook enorm naar uitkeek, was het logeren zelf, want daar hoort ook iets langer mogen opblijven bij. Lekker met haar tante op de bank onder een dekentje Home Alone kijken! Wat ze niet had bedacht (en wij trouwens ook niet), was dat Lilly-Sofie door de late middagslaap en de nieuwe huisgenoot die ineens meegenomen was, behoorlijk uit haar ritme was. We maakten om 20.30u aanstalten om naar bed te gaan. Dames pyjama aan, Lilly-Sofie vervolgde haar avondritueel en het nichtje mocht haar tandenpoetsen en voorlezen. Toen begon het protest, en ook vriendlief kreeg haar maar niet in slaap. Dus om 21.30u werd de poging gestaakt en haalden we haar maar weer uit bed. Ik had net de film aangezet en we zaten goed en wel met een dekentje op de bank, toen de peuter ineens weer op mijn schoot zat. Doe mij maar een broodje vlokken en beker drinkyoghurt, ondertussen heppie de peppie helemaal vrolijk genietend van haar overwinning. Daar zitten we dan met zijn allen.. Mijn nichtje hield het na een kwartiertje voor gezien en wilde naar bed. Dus film op pauze gezet, haar welterusten gewenst en ondertussen ons meisje het broodje vlokken gevoerd. Ze kauwde verdacht langzaam het broodje weg maar gaf niet op voordat het hele broodje op was. Uiteindelijk konden we haar dan om 23u ook in bed leggen. Vriendlief moest er nog wel naast komen zitten, zodat ze in slaap kon vallen. Toen kon ik nog even bij mijn nichtje gaan kijken, die lag te draaien op het luchtbed. Het lag niet lekker zei ze, dus mocht ze in mijn bed. Weer een kwartier later; nee dat is niet vriendlief, die is toch echt iets groter dan wat er nu de woonkamer binnenkomt, dacht ik. ‘Wat hoor ik allemaal buiten?’ ‘Oh dat is vuurwerk dat afgestoken wordt, ga maar lekker slapen joh!’ En weg was ze weer. Weer een kwartier later zitten we dan eindelijk met zijn tweetjes op de bank. Ik hoorde mezelf drie uur geleden nog zeggen hoe fijn het is met twee kids die elkaar vermaken dat je er dan even niet mee bezig hoeft te zijn… nu na een avondritueel van 3 uur om de kids naar bed te krijgen, kom ik terug van deze naïeve gedachte en moeten we nog tossen wie van ons er op het luchtbed slaapt. Ik ben benieuwd wie er morgen het eerste wakker is, maar kan het eigenlijk wel raden… ons kleine boefje met haar ingebouwde wekkertje zal ons wel weer vroeg uit de veren hebben.. Welterusten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.