Verlof #2, dag 1. 37 weken zwanger

Flink verwend door alle kinderen van school!

Het werd de hoogste tijd om met verlof te gaan, zoveel was wel duidelijk! Na enorm verwend te zijn door alle leerlingen en ouders van school, kan ze dan eindelijk komen. En mag mijn lichaam zich op de bevalling voorbereiden.. Bizar hoe mijn lichaam dat direct serieus neemt, en mij de volgende ochtend vloert met een golf van duizeligheid op de bank. Alleen al douchen en aankleden blijkt ineens een hele opgave te zijn, terwijl ik tot gisteren nog fulltime aan het werk was. De kleine spruit zwaait en schopt er intussen op los, op zoek naar de uitgang lijkt wel… Gelukkig heb ik een hele lieve peuter die het prima vindt om op zaterdag lekker te relaxen op de bank. De zaterdag is sowieso haar ultieme relaxdag. Het plan is nog wel om naar buiten te gaan, maar we beginnen de dag maar even rustig aan! Zoals het een echte meisjespeuter betaamd, ging er nog wel even een drama-huilbui aan vooraf, want; ‘ik wil alleen speldjes in mijn haar, ik wil geen vlechtjes in mijn haar!’ Om vervolgens te roepen ‘ik wil slapen in de buggy!’ Op zaterdag is dat haar favoriete bezigheid; lekker met mama naar buiten naar de winkeltjes, waar ze vervolgens niks van meekrijgt want ik ben de straat nog niet uit of mevrouw valt in een diepe middagslaap voor zeker 2 uur. Dat staat voor vandaag dus ook op de planning. Even later staan we buiten. De eerste halte is de speeltuin. Na vijf minuten rondlopen in de speeltuin kiest ze dan toch voor de buggy en draait zich gemoedelijk op haar zij. Zo, die is vertrokken. Op naar de winkeltjes! Waar ik twee weken geleden nog makkelijk half Amsterdam door liep, is dat fysiek nu toch een hele opgave. Het wordt daarom een bustochtje, stukje wandelen van CS naar Rokin, een laatste stukje tram pakken, voor ik dankbaar op de bank bij mijn ouders kan ploffen. Om er de rest van de middag niet meer vanaf te hoeven komen. Oma vangt de peuter op, ze gaan samen naar een poppentheatervoorstelling. Opa gaat op pad voor een boodschap voor mij. Zo kom ik mijn verlof wel door! Tegen de avond eten de peuter en haar neefje gemoedelijk samen hun avondmaal, waarna we weer op huis aangaan.

Samen met neefje avondeten bij oma
Blijkbaar was de dag toch best vermoeiend!

De dag eindigde voor ons peutertje hier in het trapportaal van onze woning.. waar ik aan der lijve ervoer hoe super (on)handig het is om op drie hoog te wonen zonder lift en hoogzwanger te zijn met een peuter die de nacht al is ingegaan… Er zat niks anders op dan op de trap te wachten tot manlief thuiskwam, die gelukkig onderweg was. Ter plekke besloot ik om morgen in elk geval de voordeur niet uit te gaan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.