Dag 14 – Zonnesteek

Dag 14 – Zonnesteek

Vanochtend mochten we weer een blik werpen op ons Marietje. Na een nogal kort routinegesprekje (nee sorry ik heb echt nergens last van) volgde de echo waarbij de hartslag, het buikje, hoofdje en beentje gemeten werden. Daarna werd nog een poging gedaan om een mooi plaatje te schieten van haar gezichtje. Met 33,3 weken blijkt dat toch een lastig verhaal, Marietje had er wederom niet zo’n zin in.. De metingen pakten dit keer gunstiger uit (de vorige keren was ze steeds aan de grote kant), dus dat was mooi. Uiteindelijk zegt het me weinig en is het gewoon een kwestie van rustig afwachten tot ze tevoorschijn komt. Na de controle ging ik met mijn ouders naar Den Bosch, ik wilde graag even bij mijn tante langs. Het beloofde vandaag een snikhete dag te worden en ik wilde me daar niet door laten tegenhouden. Dat andere mensen vandaag meer last van de hitte zouden hebben dan ik, had ik toen nog niet kunnen bedenken. Feit is dat alles wat ik vandaag wilde doen, mislukte, zonder dat ik daar enig aandeel in had. Op weg naar mijn ouders wilde ik met de metro, de metro ingang was dicht. Moest ik omlopen. Ach, vooruit denk je dan. Eenmaal bij mijn ouders bleek hen hetzelfde lot beschoren; de man die vanochtend bij hun een ruitje zou vervangen, kwam wel maar het ingemeten(!) ruitje paste niet.. Eenmaal in Den Bosch bleek mijn tante niet thuis, dus besloot ik met mijn moeder op schoenenjacht te gaan. In de schoenenzaak vroeg mijn moeder aan de verkoper hoe duur het paar was wat ze had gevonden. Zegt de verkoper, letterlijk; ‘nou dit is de normale prijs en nu krijgt u 40% korting, verder kan ik u niet helpen want ik kan niet rekenen…’😱😱😱 Toen ik een leuke schoen had gevonden en graag de linker ook wilde proberen, vroeg ik of hij me de andere schoen kon brengen. Hij zegt: ‘ja prima, maar ik zie dat je nog aan het rondkijken bent dus ik wacht nog wel even, dan hoef ik straks maar 1 keer te lopen.’ 😱😱😱 Uiteindelijk had ik een paar schoenen uitgekozen dat (natuurlijk) niet in de winkel aanwezig was. Het paar dat ik had gevonden had namelijk kleurverschil en ik wilde toch graag twee dezelfde schoenen. Dus vroeg ik of ze in Amsterdam wellicht apart gezet konden worden. Dan moest ik ze echter eerst nu in deze winkel betalen, was het antwoord na een driekoppig beraad. Toen gaf ik het op. Ik had wel een worstenbroodje verdiend vond ik zo! Daar dacht de bakker dan weer anders over, die had zijn zaak vanwege de warmte al dichtgegooid om vier uur. Bij La Place hadden ze ze gelukkig nog wel, maar voor mijn moeder konden ze dan weer geen ijskoffie meer maken, die was namelijk al op en daar begon hij nu niet meer aan, was het antwoord van de verkoper… Het leek wel of het winkelpersoneel in Den Bosch vandaag een zonnesteek had!! Met nul aankopen gingen we huiswaarts. Uiteindelijk heb ik mijn tante toch nog even kunnen opzoeken voordat ik weer richting Amsterdam ging. Uiteraard was de weg naar het station afgesloten waardoor we om moesten rijden. Dat maakte de cirkel rond! Mijn dag werd gelukkig nog goedgemaakt door een verkoper die zijn vak wél verstond, in de tijd dat ik op mijn trein moest wachten. De Swirls stond me aanlokkelijk op te wachten om deze wachttijd een goed doel te geven. Terwijl ik besluiteloos stond te kijken wat ik wilde hebben, wist de verkoper in zo ongeveer drie zinnen zijn product aan mij te verkopen, en dat ging ongeveer zo; ‘wat kan ik voor je doen?’ ‘Ah je bent zwanger, dan moet je voor 2 eten dus dat wordt een grote swirl met slagroom!’ ‘Een kleine zeg je? Met slagroom? Nee? Wil je pinnen?’ ‘Ga je gang!’ ‘Vanille-ijs?’ Voor ik het wist had ik ineens een kleine swirl afgerekend en hoefde ik alleen nog te kiezen wat ik erin wilde hebben. Ook daar hielp hij bij toen ik nog 1 smaak te gaan had. Hij zei gewoon ‘witte chocola of nootjes?’, terwijl er nog 6 andere smaken te kiezen waren,en ik hoor mezelf antwoorden ‘doe maar nootjes!’ Echt, als deze man in die schoenenzaak had gestaan was ik vandaag met 6 paar schoenen thuisgekomen!!!

Dag 13 – kaboutertje op bezoek

Dag 13 – kaboutertje op bezoek

In de ochtend, na een kort nachtje, was het weer tijd voor de zwangerschapscursus. Op de een of andere manier, het zal de vermoeidheid zijn geweest, kon ik me niet goed concentreren en had ik veel moeite om te onthouden wat er allemaal besproken werd. Gelukkig staat er nog een partnerles gepland dus kan ik later altijd nog vriendlief de schuld geven dat hij beter had moeten opletten 🤪 Na de cursus besloot ik mezelf eens te verwennen. Toen ik dinsdagavond vriendlief ging ophalen van zijn werk, had ik namelijk gezien dat de winkel Noppies sale had.. Laat die winkel nou vlakbij de cursus zijn 🤗 Dus dat was wel een bezoekje waard! Met een volle tas geslaagde aankopen lekker helemaal alleen voor mezelf ging ik vervolgens huiswaarts. Daar bleek een kaboutertje op bezoek te zijn! Ok, dat moet ik misschien even uitleggen… Ooit kwamen vriendlief en ik terug van vakantie en troffen thuis een nagelnieuwe wasmachine en droger aan in onze badkamer, met een briefje waarop stond; ‘kaboutertjes bestaan toch!’ Daarna heb ik ze heel lang niet meer gezien. Tot vandaag! Ik betrapte haar, een klein vrouwtje dat verdacht veel op mijn moeder leek, in de keuken. Na een middagje poetsen blonk de keuken weer als nieuw, hingen er diverse lakentjes en rompertjes te drogen na hun eerste wasbeurt en leek de woonkamer zo uit een woonmagazine gestapt! Het kaboutertje kreunde niet één keer van de warmte en wist van geen ophouden. Ze beloofde zelfs nog eens terug te komen om de grondige schoonmaakbeurt nog een vervolg te geven!! Ik kijk nu al uit naar haar volgende bezoekje 😍

Dag 12 – Creatieve familiedag

Dag 12 – Creatieve familiedag

Wat krijgt die kleine Marietje toch een leuk kamertje… Vanochtend eerst op weg gegaan naar Den Bosch om vriendlief te laten kennismaken met Dé Stoffenzaak van Den Bosch en omstreken. Missie; een leuk gordijntje voor de kinderkamer. Op weg naar de stoffenzaak liepen we, nadat we mijn broer even gedag hadden gezegd, mijn zus tegen het lijf met haar kids. Op een dag als vandaag ben ik heel blij dat ik zoveel creatieve mensen om me heen heb; moeders met haar haakprojecten, zus met haar glaskunst (er is nog een lamp in de maak voor de kinderkamer…) en vriendlief die kleding maakt en voor gordijntjes dus ook zijn hand niet omdraait. Mijn zus ging mee naar De Stoffenzaak en hielp ons daar aan een gouden idee, waar ze ook nog eens de perfecte stof bij vond! Daarna was het tijd voor een volgend familiebezoekje, de tante van vriendlief zat ons al op te wachten. Onder het genot van een heerlijke lunch hebben we lekker even bijgekletst en haar een inkijkje gegeven in de voorbereidingen op de komst van de eerste kleindochter van haar zusje.. Tot slot nog deze familiedag afgesloten in Amsterdam op de koffie bij mijn ouders. Zo hebben we er vandaag heel wat kilometers op zitten. Eenmaal weer thuis wachtte mijn eigen creabea pakket op mij; het katoen voor mijn vloerkleed was binnengekomen!! De kleuren matchen verbazingwekkend goed met het kamertje, dat bestellen op gevoel was me weer goed afgegaan 😊.

Dag 11 – vakantiegevoel doet zijn intrede

Dag 11 – vakantiegevoel doet zijn intrede

Dit jaar dus geen strandvakantie in de zomer.. Maar de zon kwam naar mij, dus daar moet ik dan toch wel van profiteren, zwanger of niet! De dag begon echter wat bewolkt en regenachtig, wat me de kans gaf om lekker te cocoonen in huis. Op de planning stond vandaag het definitief vastleggen van de komende kerstvakantie. Na ongeveer anderhalve maand heen en weer bellen en mailen met de betreffende reisorganisatie, de enige in Nederland die me wilde helpen om een reis te boeken voor 11 personen waarvan er dus 1 haar opwachting heeft in september, was het vandaag dan eindelijk zover. De boekingen zijn vastgelegd dus de voorpret kan beginnen… Nu lijkt de kerst nog heel ver weg en natuurlijk staan er veel grootsere en spannendere dingen op onze planning voor die tijd, maar toch is het een heerlijk vooruitzicht, voor het eerst in jaren weer met bijna de hele familie samen op vakantie. Vriendlief gaat ook voor het eerst mee, wat betekent dat we kerst en oud en nieuw voor het eerst samen vieren en dan ook meteen als kersvers gezinnetje! Daarna katoen besteld voor het haken van het vloerkleed in de kinderkamer. Dat was nog een hele klus want welke kleuren zouden mooi staan en wat voor kleed wordt het en hoe groot… Maar, alles op gevoel dus dat komt vast goed. Ook het geboortekaartje is uitgezocht, nu nog de vraag welke tekst we erop willen hebben… Poeh nog genoeg te doen… ondertussen brak buiten de zon door en werd het huis en het binnenzitten me een beetje te benauwd. Dus besloot ik vriendlief te verrassen door hem op te halen van zijn werk en mee te nemen naar het strand om lekker te gaan eten. Heerlijke afsluiting van de dag, met de ondergaande zon was daar dan ook eindelijk het vakantiegevoel!

Dag 10 – met mams op koopjesjacht

Dag 10 – met mams op koopjesjacht

Dankzij de verduisterende rolgordijntjes vandaag lekker uit kunnen slapen. Toen ik opstond had ik weer heel weinig energie, gelukkig had vriendlief al vroeg in de ochtend een supergezonde shake gemaakt met spinazie en fruit. Daar kikkerde ik wel van op! In de middag toch nog even de stad in gedoken, langs de Zara Home Kids en Petit Bateau winkel (zonder aankopen!!!) op weg naar mijn ouders gegaan. Onderweg nog even een tussenstop bij de Starbucks 😛 omdat het kan! Mams was druk bezig met het Project Wiegdekentje, maar wilde best even met mij de stad in. De Bijenkorf had uitverkoop en ik wilde nog graag even bij de Primark naar binnen. Even een tip voor iedereen die dit leest; als je goedkoop wil slagen bij het shoppen, neem dan je moeder mee (of in elk geval die van mij, ik weet alleen niet of ik haar uit mag lenen 😝)!!! Een paar weken terug was dit concept al effectief bevonden toen ze me hielp met mijn zoektocht naar een aantal linnen tasjes voor weinig geld. En dat was toen ook heus niet de eerste keer… We doken toen de Hema in die de tasjes net uit een doos aan het halen waren om in de winkel uit te stallen voor maarliefst 1(!!) euro per stuk 🎉🎉🎉. Zo komt ze regelmatig met koopjes thuis, ook voor zichzelf. Mijn vader grapt dan dat die winkel vast binnenkort failliet gaat omdat ze alleen op koopjes jaagt en er anders niks koopt, daar kan een winkel natuurlijk niet van leven… Dus mocht er in je buurt een winkel failliet zijn gegaan, weet dan, daar is vast mijn moeder kind aan huis geweest maar dan alleen tijdens de allerlaatste afprijzingen! Vandaag bleek de Bijenkorf een gouden greep. Er was nog een klein gedeelte uitverkoop met 50-70%, het is dan de kunst om net dát koopje te vinden waar je niet op durfde te hopen. Als ik daar rondloop, zie ik heel veel nieuwe collectie en een paar rekken bagger met korting, waarbij ik al geen zin meer heb om die minutieus door te spitten. Nou, daar zijn moeders dus voor!!! Komt ze me halen met haar vondst stevig in handen want er was al een andere zwangere vrouw op aan het azen, een Petit Bateau pakje afgeprijst van 54 euro naar 10 euro!!! Echt te schattig maar wel maat 50 dus ze zal het meteen aan moeten kunnen zodra ons Marietje het levenslicht ziet 😍😍😍. Na nog enig twijfelen kon ik dit pakje natuurlijk niet laten hangen dus wij ermee naar de kassa. Waarop de kassajuffrouw ons verheugd wist te vertellen dat het pakje zelfs nóg goedkoper was, namelijk nog maar 5(!!!!!!!) euro! Nou zei ze, dit maak je maar 1 keer per jaar mee, zo’n grote meevaller! Waarop ik antwoordde: ‘Nee hoor, dat gebeurt best wel vaker, als ik mijn moeder maar meeneem!’ De kassajuffrouw reageerde met een beleefd lachje maar je zag haar denken, huh?! Ze hadden ook nog een badpakje, te schattig, voor maar 5 euro maar dat vond ik toch nog te lastig zolang Marietje nog niet lijfelijk aanwezig is… Mooi is dan wel dat we vervolgens de Primark binnenlopen, en mijn moeder bij de badpakjes van 6 euro weet te zeggen ‘dat ze nog best duur zijn hier!’ 😝 Jaja shoppen met mijn moeder kan ik iedereen aanbevelen 😉. Dat is toch een heel andere beleving dan de moeder die voor haar kind ‘iets van Gucci’ wil kopen, waarbij de verkoopster vraagt waar ze dan precies naar op zoek was, en de betreffende moeder weet te antwoorden met: ‘dat maakt niet uit, als er maar Gucci op staat!’ 😱 Bij de Primark zijn we in elk geval niet meer geslaagd, ik kwam er daar toch wel achter dat ik al veel heb.. In elk geval kon ik weer met een goed(kop)e aanwinst en vooral een goed verhaal huiswaarts, waar vriendlief zich ook kostelijk om kon vermaken!

Dag 9 – De Toverlamp en de uiltjesboom

Dag 9 – De Toverlamp en de uiltjesboom

Ik ben toch wel blij dat de zon deze zomer in Nederland is gebleven, precies de zomer dat ik niet buiten Nederland op vakantie ga! Kan ik toch nog bruin worden 😎 Toch is er nog geen stranddag van gekomen, mijn vakantie wordt nog in beslag genomen door De Grote Mama-to-be To-Do lijst 🤰Vandaag de laatste klusdingetjes voltooid in de kinderkamer; er hangt nu een rolgordijntje, de lamp is opgehangen en de muurstickers zijn op de muur geplakt. Bij het ophangen van de lamp kwamen we erachter dat het een ware Toverlamp betreft; met het licht uit is het maar een saaie witte schaal, zodra het licht aangaat zie je een patroon ontstaan op de lamp. Zo wordt het een echte sprookjeskamer, compleet met een boom vol uiltjes op de muur! De boom zelf op de muur plakken liet ik aan vriendlief over, die mocht zich buigen over het secure pas- en meetwerk. Zelf ben ik meer van het handelen op gevoel, wat even voor wat wrijving zorgde toen ik het schommeltje op gevoel wilde opplakken. Dus dat mocht vriendlief ook doen, zodat ik de blaadjes en uiltjes op gevoel kon opplakken. Zo was het toch een goede samenwerking 👍 Ook zijn we nog even op zoek gegaan naar Het Geboortekaartje, samen met vriendlief een potentieel kaartje uitgezocht en een offerte aangevraagd. Zo worden er iedere dag weer vinkjes gezet achter de to-do lijst van deze mama-to-be 🤗 Eind vd middag afgesproken met vriendinnen en gezellig bijgekletst. Fijn om even te socializen! Op de weg terug lees ik op het nieuws weer een bericht van een kind dat verdronken is… Er lijkt momenteel geen dag voorbij te gaan zonder zo’n tragisch bericht van een kind dat verdronken is of is overleden in een snikhete auto. Ik moet er toch niet aan denken dat mijn lieve actieve Marietje zoiets zou overkomen… Ook vraag ik me dan toch altijd weer af hoe het kan dat zoiets gebeurt; was het puur een stom ongeluk of kun je denken ‘had ik maar wat beter opgelet’🤔 Ik zou het mezelf in elk geval nooit kunnen vergeven, je zal je als moeder toch je leven lang schuldig voelen als je het gevoel hebt dat je het had kunnen voorkomen!

Dag 8 – acclimatiseren

Dag 8 – acclimatiseren

Leuk hoor zo’n verduisterend gordijn, maar de hitte was niet tegen te houden. Amper geslapen vannacht met bijna 40 graden in de slaapkamer. Daardoor vandaag lekker op de bank doorgebracht terwijl het huis kon afkoelen met alle ramen open. Marietje profiteerde van de rust en nam de ruimte om speelkwartier te houden in mijn buik 🎉 Tussen het bankzitten door nog op zoek gegaan naar Het Geboortekaartje. Wat een keuze zeg!! Dat wordt nog een hele studie..

Dag 7 – Gas terug en zweten maar

Dag 7 – Gas terug en zweten maar

Vannacht was het dan zover. Het heeft een week geduurd, maar ik heb nu ook in mijn dromen afscheid genomen van het afgelopen schooljaar en het team gedag gezegd. Nu maar hopen dat de horrorbevallingen me nog even bespaard zullen blijven in de komende nachten! Vandaag de heetste dag, 32 graden in huis en tegen de 40 graden buiten. Bij de bakker kreeg ik de vraag of ik het nog uit kon houden met de hitte. Natuurlijk, het is warm en ik zweet, net als iedereen, maar verder ben ik er niet ziek van en voel ik me nog prima. Haar reactie was dat ze de zon niet kon verdragen tijdens haar zwangerschap en dus de hele tijd binnen zat. Het zal wel aan mij liggen, maar ik kon me daar dus niks bij voorstellen, dat je de zon niet kan verdragen… 🤔 Ik heb me nog lang afgevraagd waar ze dan toch last van zou hebben gehad. Door de verzengende hitte stond mijn energiepeil erg laag vandaag, dus heb ik lekker rustig aan gedaan. Overdag beschutting gezocht in Vinkeveen bij een bezoekje aan mijn schoonouders. Gezellig even bijgekletst en daarna afkoeling gezocht in de Ikea. Thuisgekomen met verduisterende plissegordijnen. Dat werd toch een keer tijd, zo anderhalf jaar na onze verhuizing, met een kleine op komst en met deze hitte, om de boel nog wat beter te kunnen verduisteren.. Eenmaal thuis meteen opgehangen in de slaapkamer, wat zullen wij vannacht heerlijk slapen…

Dag 6 – Hiep hiep hoera!

Dag 6 – Hiep hiep hoera!

En dan ben je ineens jarig. Buiten is het net zo warm als ik oud ben geworden, 36 graden gevoelstemperatuur in elk geval. Dat was alvast het eerste cadeautje. Vanochtend begon de zwangerschapscursus van Carita Salomé, naar het schijnt een begrip in Amsterdam. Een energieke vrouw van 66 die als een wervelwind door alle stof gaat en je daar helemaal in meeneemt. Die na vijf minuten alle namen aan de gezichten kan koppelen van de 20 vrouwen in de zaal. De cursus berust zich op Mensendieck en is heel erg gericht op welke houding goed is voor je lichaam. Die twee uurtjes vlogen om, waarna ik vol bruikbare tips en de nodige informatie over de anatomie van het bekken en de rugspieren weer huiswaarts ging. Thuis aangekomen werd ik verrast door vriendlief die de tafel vol had gezet met cadeautjes. Eén ervan was de lamp die ik maandag zelf had gespot! Hij was hem vanochtend meteen gaan halen, vond hem zelf ook prachtig. Superblij mee!! In de middag zijn we gaan varen met mijn ouders. Noem ons maar idioot om met dit weer te gaan varen, het was niet heel koel maar alles beter dan binnen zitten op mijn verjaardag!! Op het water zijn leek me een stuk aangenamer dan op het land met deze hitte. Helemaal naar Ouderkerk aan de Amstel gevaren, ik was toch wel blij met de para”sol” (plu) van de Ikea waarmee ik toch wat schaduw kon opzoeken. De terugweg was een stuk aangenamer met de zon in onze rug en de wind in ons gezicht! De dag afgesloten in Shabu Shabu, heerlijk gegeten. Inmiddels begint De Buik toch behoorlijk vorm te krijgen. Ik zag ineens vanavond mijn voeten niet meer, moet dan echt om mijn buik heen kijken. Ook is Marietje erg actief aanwezig vandaag!

Dag 5 – Lakentje dekentje en een koppig meisje

Dag 5 – Lakentje dekentje en een koppig meisje

Vandaag slaat dan toch de ontspanning enigszins toe in mijn hoofd. Wat helpt is een bericht van het UWV dat mijn zwangerschapsverlof-uitkering is aangevraagd.. Het weer werkt ook wel mee om het even een tandje rustiger aan te doen. Nadat alle kleding is uitgezocht en het eerste pakje is aangeschaft, stonden vandaag de lakentjes en dekentjes centraal. Blijft nogal ingewikkeld met een wiegje en een ledikantje en een kinderwagen die allemaal bekleed moeten worden met een lakentje en dekentje met verschillende afmetingen. Nee geen dekbedje want dat is in Nederland echt superverboden!! In België doen ze daar dan weer niet moeilijk over. Oplossing van mijn moeder is een gehaakt dekentje met een vederlichte voering voor in de kinderwagen. En in het ledikantje komt een gehaakt dekentje à la Koeka waar we vandaag nog een mooie stof voor hebben uitgezocht als tegenvoering. Ook weer niet te dikke stof want dat kind gaat het nog besterven van de hitte op drie hoog in dat ledikantje met een rompertje en slaappakje in haar slaapzakje onder dat lakentje met dekentje… pfff ik krijg het er al warm van als ik eraan denk. Zo schijnt het ook gebruikelijk te zijn om een pasgeboren kindje onderaan je kinderwagen te leggen zodat je goed zicht hebt op hoe het kindje ligt en het niet kan stikken in de bak. Met als gevolg dat dat kindje momenteel in de volle zon ligt zoals ik vandaag bij iemand zag. En dan moet je lopen hannesen met zo’n parasol die maar een schijntje zonlicht weghoudt. Wat een voorschriften toch allemaal!! Ik blijf erbij dat je gevoel volgen in het walhalla van alle voorschriften toch het allerbelangrijkste is. Naast je gezond verstand volgen. En ondertussen natuurlijk wel openstaan voor alle adviezen van ervaringsdeskundigen. In mijn buik volgt er nog iemand haar gevoel. Zo laat ze duidelijk haar aanwezigheid blijken aan mij, maar zodra er vreemde handen op mijn buik contact proberen te krijgen houdt ze zich gedeisd! Alleen mama en papa lijken haar te mogen voelen. Zo klein en nu al zo gewiekst!! Dat belooft wat…